- Başkalarının eşyalarını kullanırken izin istemek.
- Büyüklere saygılı olmak, küçüklere sevgi göstermek.
- Sevdiklerimizi ziyaret etmek.
- Temiz ve düzenli olmak.
- Müsrif olmamak.
- Karşımızda kişinin sözünü kesmemek, onu dinlemek.
- Bağırmadan konuşmak.
- Öfkeli olmamak, sinirli davranmamak.
Ahlak Kuralları, "Sübjektif Ahlak Kuralları" ve "Objektif Ahlak Kuralları" olarak iki grupta toplanmıştır.
Ancak şu kadarını söyleyelim ki, ahlak; “iyi” ve “kötü” yü araştıran alandır. Ahlak kuralları “evrensellik” açısından da “objektif ahlak” ve “subjektif ahlak” olmak üzere ikiye ayrılır.
“Ahlâk, insanın kendisi dahil, varlıkla ve insanlarla ilişkilerinde nasıl davranması ya da davranmaması gerektiğini gösteren değer yargıları bütünüdür.” “Ahlâk, bir toplumda genel olarak uyulması beklenilen kurallar ve yapılması gereken görevlerin tümüdür.”
Bunlar; hikmet, iffet, cesaret ve adalet.
Ahlak, genellikle teorik ve pratik ahlak olarak iki bölümde incelenir.
Bunlar; “din kuralları”, “ahlak kuralları”, “görgü kuralları” ve “hukuk kuralları”dır.
Örneğin; yapılan iyiliğin karşılığını vermek, sözünde durmak, büyüklere saygı göstermek ve hürmet etmek, dürüst olmak, sorumluluk sahibi olmak, geleneklere saygı duymak gibi.
Ahlaki ilkeler, insanların doğru şeyi yaptıklarından emin olmak için yaşadıkları yol gösterici ilkelerdir. Bunlar arasında dürüstlük, adalet ve eşitlik gibi şeyler bulunur.
Ahlak kuralarını kim koydu, dinler ve kutsal kitaplar haricinde, ilk ahlak kim tarafından belirlendi. Ahlakı sistematik olarak ele alarak, bireyin davranışlarının iyi ya da kötü olarak değerlendirilmesini araştıran felsefe dalına etik yani ahlak felsefesi denir.
Verdiği sözü tutmak, muhtaç olanlara yardım etmek, hırsızlık yapmamak ve başkalarına saygı göstermek objektif ahlak kurallarına örnektir.